Alam mo yung feeling na lagi kang umaasa sa wala?
Ung lagi ka na lang naghihintay na sana isang araw, maawa na siya sayo?
Ung lagi ka na lang nasasaktan, pero binabalewala mo lang kasi natatakot ka na baka magaway lang kayo?
Ung feeling na gusto mo ng bumitaw pero hindi mo kaya dahil ayaw mo na mawala siya?
Ung feeling na nilunok mo na ang pride mo, pero balewala lang para sakanya?
ung feeling na gustong-gusto mo na umiyak, pero turned out
Wala pala siyang pake sa nararamdaman mo?
Fckyea. People thinking this are thinking shit. Martyr? Tangina, open your eyes and see the truth naman. Nanggagalaiti ako lalo after seeing this. -___- So now you're blaming the person na tinutukoy na
'siya' dyan? Can't you see, it's your idiocy that caused you that. Ayaw ko nakikita yung mga kaibigan kong nagpapakatanga kagaya ng ganyan kaya sobra ako kung maka-react. Ginegera ko sila para lang itama yung mga pag-iisip nila eh. Sometimes they blame God for this. They blame him for every hardship na dinadanas nila sa pagmamahal. Can't they see na kasalanan nila? Hindi naman para sakanila yung tao, hinahabol pa? UGH. Ayoko na, galit na ako ng sobra ayaw ko na madagdagan pa. Ipopost ko nalang yung draft ko na happy reminisce ng OLD ILA TIMES. ~.~
