GAGONG GAGO NA KO. PAPATAY NA NAMAN AKO NG TAO NGAYON. :|

Yung feeling na first time ko umiyak after sangkaterbang years sa loob ng bahay namin dahil sa pangggago na naman sakin. Yung feeling na hindi na ako makatiis ng pinagsasasabi sakin dito to the point na umiyak na ako, nakasigaw na ako nanginginig na ako to the point na almost makakapatay na ako. Minsan lang akong ganto, sobrang minsan.

Kaya ayoko nandito nanay ko eh. Puro putak lang ng bunganga alam gawin. Ni minsan eh hindi man lang ako mapakinggan, lagi nalang akong may mali. Lahat nalang ng ginawa ko, palpak. Wala na akong nagawang tama. Lahat nalang. Ako hindi ako sumisigaw sa simula, kalmado lang ako. Pero siya ano, nakasigaw. Tapos pag ako sisigaw ako na naman mali? PUTANGINANGYAN. Siya lang pwede? Ano, nahihiya siya kasi may ibang tao sa labas? Kahihiyan lang naman paki niya eh. Di man lang niya naiisip na nasasaktan din yung tao sa ginagawa niya.

Hindi marunong makinig. Putak ng putak, hindi man lang alam yung nangyayari. Nag-uutos ba ako? Sabi ko nga AKO. Hindi ko namang sinabing NIYA eh. Kasi kung kailangan ko pupunta talaga ako. Sabat susumbatan pa ako? Kung ayaw nalang kasi gawin, sabihin nalang diretso nang hindi ako bigyan ng dahilan, na hindi pa ako pagmumukaing masama.

Alin ba sa BUSY ako yung hindi niya maintindihan. Alin ba sa part na nag-aayos ako para makaakyat siya sa stage ng pangalawang beses pag grumaduate ako. Tangina, wala pa nga siya sa graduation ko eh.

Umiiyak na naman ako. Nagpromise na ako sa sarili ko na hindi na ako iiyak e. :| Ayoko na, nakakasawa na. Kaso wala eh, sobrang masakit. Sobrang indirectly ka sabihan na gago ka't walang kwenta pero alam mong ganun yung sinasabi sayo. Pakshet. Putangina. Kagaguhan. Punyemas. Puchanggala. Lahat na ng mura. SHET.