So para akong may multiple personality disorder at depressive disorder, or some random mental disorder. :| At times, ang saya-saya ko but then I started to realize stuff, dun ako biglang umiiyak nalang. Parang ngayon lang and I try hard para i-mask with a smile yung sakit. MAY TALENT NA AKO SHIT! :O

Isipin nung iba, ang shit ng drama ko sa tweets at FB status ko, care niyo? asdfghjkl; Di lang kayo pwedeng magdrama. Tss. :( Isipin din nung iba, landi daw ng drama ko tapos parang naghahabol ako na ewan. OO NAGHAHABOL AKO, OK? SAYANG YUNG FRIENDSHIP EH. Nakakaiyak ng sobra isipin. Kahit na magmuka akong desperada or the likes, ayoko ng friendship over. Lalo na kapag yung taong yun yung isa sa mga pinagkakatiwalaan ko, isa sa mga super close ko, isa sa mga napamahal na talaga sakin. Masakit ng sobra. Feeling ko hindi ako worthy magkaron ng kaibigan kung ganun. Putragis. /wrist

Hindi ko alam kung anong meron eh. Hindi rin naman tayo tanga. Alam ko at alam mo na para satin lang din yung mga pasaring. Well, siguro sabihin mong mali ako, edi ako na feeler. PERO ALAM KO TALAGA EH. I CAN NEVER BE WRONG. Yung feeling na tinry ko na nai-approach yung tao pero pinipilit niya putulin yung connection. Yung feeling na may ilangan, may conflict pa din. Hanggang like nalang, 1 or 2 comment exchange, done. Grabe. I mean, alam kong busy ka pero at least wag naman sanang iparamdam na basura lang ako. Nakakagago much?

Feeling ko, nawawala na lahat sakin. Feeler ako eh, paranoid. Mga kaibigan ko, yung ability to write ko. Write as in sumulat. :| Nananakit na yung kamay ko, idfk why. Yung mga taong pinagkakatiwalaan ko, yung mga mahal ko. :(( Ang sakit0sakit isipin na after all these time, after all the troubles, the promises, the joys and sorrows, iwanan sa ere. Boom. Masakit yun o, dirediretso ako babagsak, mamatay. Yehey! :|

I am emotionally unstable. Konting nangyayari, umiiyak ako. Ang over sensitive ko, yes. Pero sa personal, hindi naman ako ganto ng sobra eh. Boo. Ayokong nakikita ng iba na weak ako, ayoko na nakikita nilang umiiyak ako. First and foremost, nakakahiya, second, deadly pride. Wag kayong magtaka kung one of these days mamamatay ako dahil dyan.

And I can't fight this feeling anymore~ :| Umiiyak na naman ako. I promised myself that I wouldn't. Tangina lang eh. Nakakailang paulit-ulit ko nang sinasabi yan. Great great. Feel ko nang mawala sa mundo na toh. Para less problems. Lutang nalang yung feeling ko palagi, cloud nine. BV.

I am under paranoia and suicidal state. Hindi mo lang alam.