I fckin miss this blog. :( Gumawa ako ng isa pa, yung temporary sanctuary ko after leaving this tsaka nasa Tumblr ako ngayon and yet hinahatak ako pabalik dito. I dunno. :( Siguro masyado nalang talagang maraming emosyon, oras at kung ano pa man ang nai-alay ko sa blog na 'to kaya hindi ko magawang iwanan. Things, mentioned below, wala na sa'kin yan. I have my life now. So kung ano mang kabitteran yan nandyan, I seriously don't give a damn anymore. Importante sa'kin, makapagsulat sa kung saan ako kumportable para walang naiiwang feeling sakin. :) Ayun lamang.